AlUMNI

Work & travel
SIRIRAT SIRITHAMSAKDA (FAH)

อยู่ที่นี่ได้อยู่กับตัวเองเยอะมาก ซึ่งชอบมาก ก็ได้อยู่กับตัวเองที่ว่านี้ ไม่ได้หมายถึงการอยู่คนเดียว แต่คือ’การได้อยู่ในที่ที่ตัวเองอยากอยู่ ตื่นเช้ามาทำงาน ถึงไม่ใช่งานที่ชอบ (แน่นอนมันไม่ใช่งานในฝันอยู่แล้ว) แต่ก็ทำให้รู้อยู่เรื่องหนึ่งว่าเราเป็นคนที่ชอบให้ตัวเองมีความสุข แต่ไม่ได้หมายความว่า ในชีวิตจริง เราจะทิ้งทุกอย่างที่ไม่มีความสุขไปหาสิ่งที่มีความสุขได้ตลอด วิธีของเราคือ พยายามหาจุดที่มีความสุขของตัวเองที่ซ่อนอยู่ในสิ่งที่ดูไม่มีความสุขนั้น เราอาจจะเรียกว่า อดทน หรืออยู่เป็นก็ได้เนอะ การตื่นเช้าไปทำงานนั้น คือเวลา 7 โมงครึ่ง เพราะสามารถเดินไปแค่ 10 นาทีก็ถึงที่ทำงาน แล้ว ทำงานกับหัวหน้างานที่เข้าใจ เพื่อนร่วมงานที่น่ารัก ถึงจะคุยกันรู้เรื่องบ้างไม่รู้เรื่องบ้าง แต่ก็สนุกดี ส่วนเพื่อนคนไทยก็ดันโชคดีเจอคน ที่คลิ๊กกันพอสมควรเลย หน้าที่ในแต่ละวันก็คือการรับผิดชอบหน้าที่ในส่วนของการพัฒนาเรื่องภาษาที่หวังว่าจะพัฒนาขึ้นนั้น… ส่วนที่พัฒนาอย่างเห็นได้ชัด คงจะเป็นทักษะการฟัง ที่นี่สำเนียงนั่นหลากหลายจนนึกว่าทำงานในสหประชาชาติ แล้วมีความเก๋มากคือ ภาษากลางคือ ภาษาอังกฤษ แต่เมื่อพูดกับคนชาติตัวเองก็หันไปพูด จีน สเปน ญี่ปุ่น ฟิลิปปินส์อะไรก็ว่าไป และกลับมาพูดอังกฤษอีกทีหนึ่ง ส่วนของทักษะการพูดนั้น พัฒนาในแง่ของความต้องพูดให้ได้ กล้าใช้มากขึ้น เพราะบางครั้งมันอยู่ในสถานการณ์ที่ต้องพูด ก็ต้องพูด ดึงแม่น้ำทั้งเจ็ดแปดสาย ดึงทุกอย่างออกมาให้สื่อสารได้ และบางทีทำจนมันธรรมชาติแบบไม่ต้องคิดก่อนอะไรเลย พูดไปเลย แกรมม่าที่เรียนมา มีบ้างที่มีเวลาคิดถึงมัน แต่บางทีก็ทิ้งมันไปเลย